बंद करा हे शब्दांचे खेळ
पुरे झाली प्रेम संबंधाची भेळ
अरे पहा त्या शेंबडया पोराला
बिच्चारं असुसलयं भाकरीच्या टुकड्याला
कोणी गातयं प्रेमाचे पोवडे
कोणी प्रेम भंग म्हणुन सदा रडे
इथं कपडा ही नाही शरीर झाकायला
मजबुर ते अब्रु उघड्यावर टाकायला
तुमच्या ओळीत फ़क्त प्रेमचं सजतं
पण गरीबीला सुध्दा मन असतं
त्यांना ह्री आवडेल आपल्या सारखं जगायला
एक वेळ तरी भरपेट जेवायला
रस्त्यावर आला जरी संसार त्यांचा
काय त्याच्याशी संबंध आमचा
इथं वेळ नाही माणुसकी दाखवायला
दुसर्याचं दुखं आपलं मानायला
कशाला लिहा चार ओळी त्यांच्यासाठी
आमच्या कविता फ़क्त प्रेमासाठी
जन्मचं त्यांचा गरीबी भोगायला
उपाशी पोटाची कळं सोसायला
मनावर पडोत त्यांच्या आत्महत्येच्या गाठी
वेळ नाही आम्हाला त्यांच्यासाठी
शेंबडं पोर जरि तरसलयं भाकरीला
लगतयं ना तुप आमच्या पोळीला
मिञ हो,
तुमचं आयुष्य सुखात जावो
नका फ़ोडु गरीबांसाठी टाहो
पण कधीतरी तुम्हाला गरीबाचं दुःख कळेल
नाहि रडलात तरी एक अश्रु नक्की गळेल
- महेश जाधव
No comments:
Post a Comment